• facebook
  • twitter
  • rss
Εργαζόμενοι σε κοινωφελή προγράμματα: αρνούμαστε να είμαστε «ωφελούμενοι»!  Είμαστε όμως συμβασιούχοι;

Εργαζόμενοι σε κοινωφελή προγράμματα: αρνούμαστε να είμαστε «ωφελούμενοι»! Είμαστε όμως συμβασιούχοι;

Workfare_after_5_months

Οι 32.000 εργαζόμενοι μέσω των πεντάμηνων «κοινωφελών» προγραμμάτων του ΟΑΕΔ που ξεκίνησαν να εργάζονται το καλοκαίρι του 2015 σε δήμους ανά την Ελλάδα, μετά από μια σειρά αγώνων ενάντια στην συνθήκη του «ωφελούμενου» κατέκτησαν μια σημαντική νίκη. Για πρώτη φορά αναγνωρίστηκε το δικαίωμα στις άδειες βάση του εργατικού δικαίου. Είναι ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της κατοχύρωσης πλήρων εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, όπως αυτά που έχουν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι αορίστου (μόνιμοι) και ορισμένου χρόνου (συμβασιούχοι). Παρά τη μικρή αυτή κατάκτηση, η έννοια του «ωφελούμενου» συνεχίζει να είναι ο νομικός προσδιορισμός που δίνουν κράτος και αφεντικά σε όσους άνεργους/ες απασχολούμαστε μέσω προγραμμάτων «μαθητείας» του ΟΑΕΔ. Το δε δικαίωμα στις άδειες δεν έχει κατοχυρωθεί ακόμα για καμιά άλλη κατηγορία «ωφελούμενων», όπως τους 19.000 πεντάμηνους που ξεκινάνε τώρα να εργάζονται σε υπουργεία, τους vouherάδες του ιδιωτικού τομέα, κτλ.

 

Καθώς πλησιάζουμε προς τη λήξη των πεντάμηνων προγραμμάτων στους δήμους, αρκετές επιτροπές «κοινωφελών» βάζουν ως κύριο αίτημά τους την παράταση των «συμβάσεων». Καταρχήν, το διάστημα των πέντε μηνών εργασίας δεν είναι αρκετό για να συμπληρωθούν τα ένσημα ώστε να έχουμε δικαίωμα να μπούμε στο ταμείο ανεργίας. Άρα, το αίτημα για παράταση του διαστήματος εργασίας μας πάει κόντρα στη φύση των προγραμμάτων αυτών, η οποία θέλει να δουλεύουμε για σύντομες περιόδους χωρίς να βγαίνουμε ποτέ ταμείο. Κατά δεύτερον, έχουμε κάθε λόγο να αγωνιζόμαστε για παράταση του πενταμήνου, γιατί γνωρίζουμε ότι, ανεξάρτητα από το νομικό προσδιορισμό που μας δίνουν, καλύπτουμε πάγιες και διαρκείς ανάγκες του δημοσίου τομέα που θα έπρεπε να καλύπτονται από εργαζόμενους/ες με σταθερές σχέσεις εργασίας. Τα πεντάμηνα προγράμματα έχουν ως στόχο και τη διάσπαση των εργαζομένων συνολικά σε πολλές διαφορετικές ταχύτητες και καταστάσεις, έτσι ώστε να μην μπορούν να αγωνιστούν από κοινού για τα κοινά τους συμφέροντα. Ξέρουμε άλλωστε ότι το διάστημα του πενταμήνου είναι πολύ λίγο για να καταφέρουμε να γνωριστούμε και να αγωνιστούμε. Τέλος, πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι η πληρωμή μηνιαίου μισθού και το δικαίωμα στις άδειες δεν προβλέπονταν αρχικά στο νομικό τους πλαίσιο και τα κατακτήσαμε αγωνιζόμενοι ακριβώς ενάντια σε αυτό. Οπότε το να κατακτήσουμε μια παράταση, έστω και για τρεις μήνες, θα είναι άλλη μια νίκη που θα σπάει στην πράξη τη λογική ότι είμαστε «ωφελούμενοι» και όχι εργαζόμενοι. Θα μας φέρνει πιο κοντά στο να καταργήσουμε στην πράξη τα κοινωφελή προγράμματα.

 

Από την άλλη, θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε την οπτική μας απέναντι σε μια πολύ διαδεδομένη σύγχυση. Τα χρηματοδοτούμενα από το ΕΣΠΑ «κοινωφελή προγράμματα» δεν είναι Συμβάσεις Ορισμένου Χρόνου, πληρωμένες από τον προϋπολογισμό των δήμων. Θεωρούνται προγράμματα «μαθητείας» της Ε.Ε., μέσω των οποίων οι άνεργοι/ες νοικιάζονται από τον ΟΑΕΔ σε επιχειρήσεις του δημόσιου/ιδιωτικού τομέα για να «ωφεληθούν», να «μαθητεύσουν», να αποκτήσουν προϋπηρεσία, ώστε να καταφέρουν στο μέλλον να βρουν μια «κανονική» δουλειά. Ουσιαστικά, υπηρετούν την λογική του να αντικατασταθούν τα επιδόματα ανεργίας από τέτοιου είδους προγράμματα στα οποία επιδοτείσαι από το κράτος επειδή «απασχολείσαι» για μικρά χρονικά διαστήματα, και εν τέλει συντηρείσαι/ανακυκλώνεσαι μεταξύ ανεργίας και εργασίας μέσω ενός πενιχρού χρηματικού ανταλλάγματος.

 

Αυτή η συνθήκη είναι δυστυχώς διαφορετική από την συνθήκη του συμβασιούχου ορισμένου χρόνου (ΣΟΧ), που με λίγη πίεση και τη στήριξη του σωματείου του δήμου θα καταφέρει να πείσει το κράτος να ανανεώσει τις συμβάσεις του. Αντίθετα παλεύοντας, και έχοντας όλα τα δίκια του κόσμου, για να παραμείνουμε στις θέσεις εργασίας μας και μετά το πέρας του πενταμήνου, αγωνιζόμαστε ενάντια στην φύση αυτών των προγραμμάτων που έχουν ως στόχο να μας αποκλείσουν τόσο από σταθερές θέσεις εργασίας, όσο και από τα επιδόματα ανεργίας. Η υπουργός Ρ. Αντωνοπούλου επικαλείται αυτό το νομικό πλαίσιο των ΕΣΠΑ περί «μαθητείας». Αυτό σημαίνει ακριβώς ότι εμείς πρέπει να ζητήσουμε την κατάργησή του πλαισίου αυτού συσπειρώνοντας γύρω από αυτό το αίτημα κι άλλους άνεργους/ες, μελλοντικούς «ωφελούμενους/ες» και εν γένει επισφαλώς εργαζόμενους/ες.

 

Με άλλα λόγια λέμε ότι είναι λάθος και αυταπάτη να αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας ως συμβασιούχους που ζητάνε ανανέωση των (ανύπαρκτων) συμβάσεων τους, στρεφόμενοι και κάποιες φορές ενάντια στις περιπτώσεις συμβασιούχων που κατακτούν την πολυπόθητη ανανέωση. Σε καμία περίπτωση δεν είναι λύση ο κοινωνικός καννιβαλισμός ενάντια σε άλλες κατηγορίες επισφαλώς εργαζομένων Αντίθετα, αντιλαμβανόμενοι ότι μας έχει επιβληθεί η διαφορετική συνθήκη του ανακυκλώσιμου εργαζόμενου/επιδοτούμενου ανέργου, παλεύουμε για πλήρη εργασιακά/ασφαλιστικά δικαιώματα, παράταση του διαστήματος εργασίας και επίδομα ανεργίας για όλους/ες, αγωνιζόμαστε συνεπώς για την ουσιαστική και πρακτική κατάργηση των προγραμμάτων.

 

Για να πετύχουμε όλα τα παραπάνω χρειάζεται να έχουμε χρόνο να αγωνιστούμε πέρα από το στενό διάστημα ενός πενταμήνου, να καλέσουμε στις κινητοποιήσεις μας και «ωφελούμενους/ες»-ανέργους/ες πέρα από τους δήμους που «απασχολούμαστε» τώρα. Για να μη γυρίσουμε απογοητευμένοι/ες στα σπίτια μας και στον βούρκο της ανεργίας, πρέπει να διατηρήσουμε και να ανοίξουμε και σ' άλλους άνεργους/ες-εργαζόμενους/ες τις αυτοοργανωμένες (κι όχι κομματικά ελεγχόμενες) κοινότητες αγώνα που χτίζουμε. Γι’ αυτά που (θα έπρεπε να) δικαιούμαστε, για τις ανάγκες μας που πάνε αναγκαστικά κόντρα στα «νομικά πλαίσια» των αφεντικών, απαιτούμε:

 

  • ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΑΣ πέρα από το πεντάμηνο.

  • ΠΛΗΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ/ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, κανένας εργαζόμενος σε δήμο να μην έχει μισθό κάτω από 751 ευρώ

  • ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΦΕΛΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ/VOUCHER, αντικατάσταση τους από συμβάσεις εργασίας (ορισμένου/αορίστου χρόνου)

  • ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ, το οποίο να καλύπτει τις ανάγκες μας, χωρίς προϋποθέσεις, για όλο το διάστημα της ανεργίας.

 

NO Ωφελούμενοι/ες

 

Leave a reply